Bir AB ülkesinde evlenmek veya iş bulmak istiyorsanız, yetkili bir makam tarafından düzenlenmiş bir resmi belge – örneğin doğum belgesi veya adli sicil kaydı – sunmanız gerekebilir.
Uluslararası belge dolaşımına ilişkin ikili anlaşmalar ve AB mevzuatı, başka bir ülkede düzenlenmiş belgelerin, kamu makamları tarafından kullanılmasını kolaylaştırmak amacıyla bazı prosedürleri basitleştirmiştir.
İkili Uluslararası Anlaşmalar
Almanya, Belçika, Danimarka, Fransa, Yunanistan, İtalya, Lüksemburg, Avusturya ve İsviçre ile yaptığı ikili anlaşmalar çerçevesinde, ilgili idari makamlarca imzalanmış belirli belgeler, herhangi bir tasdik işlemine gerek kalmaksızın geçerli kabul edilmektedir.
Çok Dilli Belgeler (CIEC Sözleşmeleri Kapsamında)
Uluslararası Nüfus Kayıt Komisyonu (CIEC) tarafından hazırlanan model uyarınca taraf devletlerce düzenlenen nüfus kayıt belgeleri ve evlenme belgeleri, Türkiye'de hiçbir ek işlem olmadan doğrudan geçerli sayılmaktadır.
8 Eylül 1976 tarihli Viyana CIEC Sözleşmesi (Nüfus müdürlüklerinden çok dilli doğum ve ölüm belgeleri verilmesi) taraf devletleri:
Belçika, Bosna-Hersek, Bulgaristan, Almanya, Estonya, Fransa, İtalya, Yeşil Burun Adaları, Hırvatistan, Litvanya, Lüksemburg, Kuzey Makedonya, Moldova, Karadağ, Hollanda, Avusturya, Polonya, Portekiz, Romanya, İsviçre, Sırbistan, Slovenya, İspanya ve Türkiye.
5 Eylül 1980 tarihli Münih CIEC Sözleşmesi (Çok dilli evlenme belgelerinin verilmesi) taraf devletleri:
Almanya, Yunanistan, İtalya, Lüksemburg, Moldova, Hollanda, Avusturya, Portekiz, İsviçre, İspanya ve Türkiye.
6 Temmuz 2016 tarihli AB Resmi Belgeler Tüzüğü (EU) 2016/1191
2016/1191 sayılı AB Resmi Belgeler Tüzüğü, bir AB üye ülkesinde sunulması gereken ve başka bir üye ülkede düzenlenmiş belirli resmi belgelerin dolaşımını kolaylaştırmaktadır. Bu düzenleme, belgelerin doğruluğunu kanıtlamak amacıyla Apostil alınması zorunluluğunu ortadan kaldırarak, vatandaşlar için idari yükü ve masrafları azaltmayı amaçlamaktadır.
Tüzük, resmi belgelerin doğruluğunu konu alır; belgelerin başka bir ülkede hukuki geçerliliğini ise etkilemez. Belgenin hukuki geçerliliği, sunulduğu AB üye ülkesinin ulusal hukukuna tabidir.
Tüzük aşağıdaki resmi belge türlerini kapsar:
- Doğum, yaşam, ölüm, isim değişikliği gibi nüfus kayıt belgeleri
- Medeni hal, evlilik, evlenme ehliyeti, kayıtlı partnerlik ve bu konulardaki belgeler
- İkametgâh ve adres belgeleri
- Vatandaşlık kazanımı veya değişikliğine ilişkin belgeler
- Adli sicil kayıtları
- Noter belgeleri ve noter onaylı suretler
- Mahkeme kararları
Ayrıca tüzük, resmi belgelerin çevirisinin zorunlu olmasını da ortadan kaldırır. Eğer belge, sunulacağı ülkenin resmi dilinde değilse, makamlar çok dilli bir form talep edebilir. Bu form, tüm AB dillerinde mevcuttur.
Tüzük, 11 alanda çok dilli formlar öngörmektedir. Bu formlar, resmi belgelere eklenerek tercümeye olan ihtiyacı ortadan kaldırır ve diğer üye ülkelerde kullanılabilir.
İstisnai durumlarda yetkili makamlar yeminli tercüme talep edebilir. Bu durumda belgenin, hedef ülkenin resmi diline yeminli bir tercüman tarafından çevrilmesi ve tercümenin mühürle tasdik edilmesi yeterlidir. AB üye ülkelerinde yapılan bu tür yeminli çeviriler tüm diğer üye ülkeler tarafından kabul edilmek zorundadır.
Birleşik Krallık Belgeleri
1 Şubat 2020 tarihi itibarıyla Birleşik Krallık, AB üyesi olmaktan çıkmıştır. Ayrılma anlaşması uyarınca, Birleşik Krallık belgeleri için geçerlilik şartları 31 Aralık 2020 tarihine kadar devam etmiş, bu tarihten sonra Birleşik Krallık’tan gelen belgelerin AB içinde geçerli olması için Apostil onayı gerekliliği yeniden yürürlüğe girmiştir.
